Wat als je leven opeens verandert in een emotionele achtbaan? 

door Carole Sullivan

“Verhuizen, emigreren en een nieuwe relatie, en dan ook nog eens allemaal tegelijk, daar ging de balans in mijn leven! 

Hoe goed ik de praktische kanten van mijn verhuizing naar een ander land ook had voorbereid, de emotionele achtbaan waarin ik terecht kwam, had ik niet verwacht. Ik had het effect van mijn beslissingen op mijn emoties volledig onderschat. 

Het was een grote beslissing om weg te gaan uit Mallorca, mijn thuis voor de afgelopen 18 jaar en waar ik een grote vriendenkring heb. Ik wilde terug naar de UK, om dichter bij mijn familie te zijn. Het was geen gemakkelijke beslissing, en ik gebruikte allerlei tools om mijn gedachten op een rijtje te krijgen. 

Mijn gevoelens waren onder te verdelen in twee categorien: mijn bewuste en onbewuste emoties. De bewuste waren meer van het type zorgen: doe ik het juiste, hoe organiseer ik de verhuizing en hoe date je met iemand als je midden in een verhuizing zit. Hoewel deze praktische zaken veel ruimte in je hoofd innemen, kon ik er rationele antwoorden op bedenken. 

Onbewuste emoties zijn een heel ander verhaal. Ik werd overvallen door allerlei gevoelens die op de meest onverwachte manieren opkwamen. Ik heb dagen dat ik me echt niet kan focussen of heel vroeg wakker wordt en meteen begin te piekeren. Ik geef mezelf tijd om te begrijpen wat er gebeurt en kom er steeds meer achter hoe verdrietig ik eigenlijk ben om uit het huis te vertrekken dat ik met mijn overleden man heb gebouwd. Dat ik me kan verheugen op een volgende stap in mijn leven en hem tegelijkertijd enorm kan missen. Dat ik klaar ben om verder te gaan, maar dat het ook eng is. 

Deze gevoelens de ruimte geven en mijn tranen laten vloeien, hielp me met deze grote veranderingen om te gaan. Ik voel me graag sterk en in controle, maar erover praten en huilen luchtte op. Erover schrijven in mijn dagboek en gesprekken met vrienden zorgde dat ik mijn emoties beter begreep en zelfs kon omarmen.  

Ze houden me niet tegen om mijn leven te veranderen, maar herinneren me eraan dat, zelfs na 4 jaar, het rouwproces nog volop aan de gang is. En dat ik nu meer dan ooit mijn zelfzorg en gezondheid in de gaten moet houden.

De acceptatie dat ik praktische en emotionele steun nodig had, bleek voor mij de sleutel om weer enigszins in balans te komen”.

*Een van de oefeningen die voor mij heel goed werkte was ‘the grid’. Je vindt de oefening hier. 

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: